Grupa robocza IP Performance Metrics (IPPM) opracowała zbiór standardowych metryk, które mogą zostać wykorzystane do monitorowania jakości, wydajności i niezawodnośći usług internetowych. Metryki te mogą być stosowane przez operatorów sieciowych, użytkowników końcowych i niezależne grupy testujące, aby umożliwić użytkownikom i dostawcom usług ogólne zrozumienie wydajności i niezawodności komponentów budujących ogromną chmurę, jaką jest sieć Internet, którą wykorzystują.

Przykładami metryk wydajnościowych są utrata pakietów w jednym kierunku (one-way packet loss), opóźnienie w jednym kierunku (one-way delay) oraz pomiary spójności między dwoma węzłami. Pozostałe metryki zawierają drugorzędne pomiary utraty pakietów i opóźnień.

Niektóre z metryk wydajnościowych opracowanych przez grupę IPPM są użyteczne dla specyfikowania porozumienia o poziomie usługi - Service Level Agreements (SLA). SLA jest zbiorem celów do jakich się dąży w realizowaniu odpowiedniego poziomu usługi, negocjowanych pomiędzy użytkownikiem a dostawcą usługi, gdzie każdy cel jest kombinacją jednej lub wielu metryk wydajnościowych, poddanych pewnym ograniczeniom (sprecyzowanie parametrów).

Pomiary związane z potokami ruchu

Grupa robocza RTFM (Real Time Flow Management) zdefiniowała metody specyfikujące strumienie ruchu jak i pewna liczbę komponentów dla pomiarów strumieni (liczniki, czytniki liczników i program zarządzający). System pomiaru strumieni powoduje, że sieciowe strumienie ruchu mogą być mierzone i analizowane na poziomie przepływu w różnorodnych celach. System pomiaru strumienia może być użyteczny w następujących kontekstach:

- zrozumienia zachowania się istniejącej sieci,

- planowania rozwoju sieci i jej rozszerzania,

- kwantyfikowania wydajności sieci,

- weryfikowania jakości usług sieciowych

- oraz wykorzystania sieci przez użytkowników.

System pomiaru strumienia składa się z liczników, czytników tych liczników i zarządców. Liczniki obserwują pakiety przechodzące przez punkt pomiaru, klasyfikują je do odpowiednich grup, gromadzą dane wykorzystania zasobu (m.in. ilość pakietów i bajtów dla każdej grupy) i zachowują dane wykorzystania w tabeli strumienia. Grupa może tu reprezentować aplikację użytkownika, węzeł, sieć grupę sieci, itp. Czytnik liczników zbiera dane wykorzystania zasobu z różnych liczników, tak by mogły być dostępne dla analizy. Komponent zarządzający jest odpowiedzialny za konfigurowanie i sterowanie licznikami i czytnikami liczników. Instrukcje otrzymywane przez licznik od zarządcy zawierają specyfikację strumienia, parametry sterowania licznikiem i techniki próbkowania. Instrukcje spływające od zarządcy do czytnika liczników, zawierają adres licznika, w którym dane są zgromadzone, częstotliwość gromadzenia danych i typy gromadzonych strumieni.

Zarządzanie natłokiem w punkcie końcowym

W dokumencie zdefiniowano zbiór mechanizmów sterowania natłokiem, które może wykorzystać protokół transportowy (czwarta warstwa modelu odniesienia OSI). Opracowano w nim także mechanizm ujednoliconego sterowania natłokiem przez zbiór punktów końcowych aktywnych połączeń typu unicast (połączeń typu punkt-punkt) nazywanych grupą natłoku. Program zarządzania natłokiem nieustannie monitoruje stany ścieżek każdej grupy natłoku, znajdującej się pod jego nadzorem. Zarządca wykorzystuje tę informację, aby poinstruować program planowania (scheduler) jak rozdzielić szerokość pasma pomiędzy połączenia danej grupy natłoku.