Innym krytycznym wymiarem inżynierii ruchu (traffic engineering) jest oszacowanie wydajności sieci, co jest ważne dla oceny efektywności stosowanych metod TE oraz dla monitorowania i weryfikowania zgodności z celami, jakie wyznaczono do osiągnięcia określonej wydajności sieci. Rezultaty oszacowania wydajności mogą byś używane do identyfikowania istniejących problemów, kierowania reoptymalizacją sieci oraz pomagają w przewidywaniu potencjalnych problemów w przyszłości.

Oszacowanie wydajności (IP performance) może zostać osiągnięte na wiele różnych sposobów. Najbardziej godne uwagi techniki zawierają metody analityczne, symulacyjne oraz empiryczne, bazujące na pomiarach. Kiedy stosujemy metody analityczne lub symulacyjne, to węzły sieciowe i łącza muszą być modelowane w celu uchwycenia odpowiednich cech eksploatacyjnych, takich jak topologia sieci, szerokość pasma, wielkość buforów, węzłowe reguły usług (planowanie łączy, priorytetyzowanie pakietów, zarządzanie buforami, itp.). Analityczne modele ruchu mogą być używane do opisywania cech dynamicznych ruchu i jego zachowania się, m.in. wybuchowość, rozkład prawdopodobieństwa i zależności.

W praktyce oszacowanie wydajności sieci może być skomplikowane, toteż stosuje się liczne techniki dla uproszczenia analizy, takie jak abstrakcja, dekompozycja i aproksymacja. Przykładowo, uproszczone pojęcia takie jak efektywna szerokość pasma i efektywna wielkość buforu, mogą być użyte do aproksymacji zachowania się węzła sieci na poziomie pakietów i uproszczenia analizy na poziomie połączeń sieciowych. Techniki analizy sieci, używające modelów kolejek i schematów aproksymacji bazujących na technikach asymptotycznych i dekompozycyjnych mogą przedstawiać analizę w bardziej przystępny sposób.

Używając technik analitycznych należy pamiętać, aby modele wiernie odzwierciedlały odpowiednie cechy eksploatacyjne modelowanego obiektu sieciowego.

Symulacje mogą być używane do szacowania wydajności sieci albo do weryfikowania lub stwierdzenia ważności aproksymacji analitycznych. Metoda ta jest jednak obliczeniowo droga i nie zawsze umożliwia wystarczający wgląd w sytuację. Odpowiednim podejściem do oszacowania danego problemu wydajności sieci będzie więc wykorzystanie mieszanej kombinacji technik analitycznych, symulacji i metod empirycznych.

Podstawową regułą musi być zatem wystarczająca specyfikacja i dobre zdefiniowanie koncepcji oraz mechanizmów inżynierii ruchu (traffic engineering), aby zawrzeć w nich znane wymagania, ale należy pamiętać by to robić zarówno elastycznie jak i rozciągle, w celu przystosowania ich do jeszcze nieznanych, przyszłych potrzeb.