header image
Home arrow Protokoły TCP/IP arrow Routing arrow RIPv1 - Routing Information Protocol v1
RIPv1 - Routing Information Protocol v1 E-mail
Oceny: / 26
KiepskiBardzo dobry 

RIP (Routing Information Protocol) jest jednym z pierwszych, szeroko wykorzystywanych protokołów routingu IGP (Interior Gateway Protocol). Protokół RIPv1 został opisany w standardzie RFC1058 w 1988 roku, jest implementacją algorytmu Bellman-Ford (Distance-Vector) dla sieci LAN. Protokół RIP klasyfikuje routery jako aktywne i pasywne (ciche). Aktywne routery RIP rozgłaszają swoje trasy lub informacje o dostępności do innych routerów RIP. Routery pasywne RIP słuchają i aktualizują swoje trasy w oparciu o informacje rozgłaszane przez aktywne routery RIP, ale same nie rozgłaszają ich. 


W typowych zastosowaniach, routery mają protokół RIP ustawiony w trybie aktywnym, a hosty w trybie pasywnym. Routery z uruchomionym protokołem RIP w trybie aktywnym, rozgłaszają aktualizacje (broadcast update) w pewnych interwałach. Każdy update protokołu RIP składa się z pary wartości zawierających: sieciowy adres IP i całkowity dystans do tej sieci, czyli metrykę.

Protokół RIP (Routing Information Protocol) stosuje metryki zliczania ilości skoków w celu pomiaru odległości do przeznaczenia. W metryce RIP, router rozgłasza sieci przyłączone bezpośrednio z metryką „1” . Sieci, które są osiągalne przez inny router mają metrykę „2”, a sieci osiągalne przez dwa routery mają metrykę „3” (trzy skoki), itd. Wykorzystanie ilości skoków w celu skalkulowania najkrótszej ścieżki, nie zawsze daje optymalny rezultat. Biorąc za przykład: ścieżka z metryką „3”, która przechodzi przez trzy sieci Ethernet, może się okazać znacząco szybsza od ścieżki z metryką „2”, przechodzącej przez dwie linie szeregowe, małej szybkości.

W celu skompensowania różnic w technologiach, wiele routerów rozgłasza sztucznie metryki o wysokich wartościach dla wolnych łączy. Tabela routingu w RIP jest budowana dynamicznie, w oparciu o informacje otrzymane z updatów protokołu  RIP. Kiedy protokół RIP jest uruchamiany, wysyła żądanie (REQUEST) informacji o routingu i słucha odpowiedzi na swoje żądanie. Jeśli system jest skonfigurowany tak by słyszał żądania RIP, to odpowiada pakietem RESPONSE bazując na informacji z własnej bazy danych o routingu. Pakiet RESPONSE zawiera adres sieciowy i metrykę dla każdego przeznaczenia. Kiedy pakiet RESPONSE zostanie odebrany, protokół RIP bierze tą informacje i przebudowuje bazę danych routingu, dodając nowe trasy i lepsze trasy (te o niższej metryce) do przeznaczeń już istniejących w bazie danych.

Protokół RIP (Routing Information Protocol) także kasuje trasy z bazy danych, jeśli następny router do tego przeznaczenia informuje, że trasa zawiera więcej niż 15 skoków lub jeśli trasa jest skasowana (juz nie istnieje). Ponadto, wszystkie trasy osiągalne przez dany gateway są kasowane, jeśli nie zostanie odebrany update od niego w ściśle wyznaczonym czasie. W implementacji RIP (Routing Information Protocol) przyjęto, że updaty routingu są wysyłane co 30 sekund. W wielu implementacjach, jeśli gateway nie odzywa się przez dłużej niż 180 sek., to wszystkie trasy z tego gatewaya są kasowane z bazy danych routingu (tabeli routingu). Te 180 sekund dotyczy także kasowania określonych tras.

Split Horizon

RIP stosuje mechanizm Split Horizon. Można spotkać dwie implementacje tego mechanizmu: "Split Horizon" i "Split horizon with poison reverse". Pierwszy z nich powoduje, że w aktualizacjach protokołu RIP wysyłanych do sąsiada nie będą włączane trasy nauczone od tego sąsiada, co zapobiega pętlom między dwoma sąsiadami. Druga metoda z "poison reverse" wysyła w wiadomościach aktualizacyjnych trasy nauczone od danego sąsiada, ale z metryką 16 (czyli sieć nieosiągalna). Poison reverse jest więc efektywniejsze i niezależne od timerów RIP, ale RP zużywa wtedy więcej pasma w sieci.

Triggered Updates

RIP wykorzystuje też w swojej implementacji Triggered Updates, czyli jeśli pojawią sie jakiekolwiek zmiany w metrykach (w tabeli routingu RIP), to RIP wymusza wusłanie wiadomości aktualizacyjnej (update), nie czekając na upływ timera 30 sekundowego dla tego typu wiadomości. Zmniejsza to czas istnienia w sieci pętli routingu.

Format wiadomości RIP

RIP wykorzystuje protokół UDP i numer portu 520 by wymieniać wiadomości między routerami. Maksywalna wielkość pakietu RIP wynosi 512 bajtów (bez nagłówków IP i UDP).

Kolejne wersje RIP

RIPv1 (RFC1058) został zastąpiony przez RIPv2 w 1993 roku ze względu na dość znaczne ograniczenia tj. brak bezpiecznej komunikacji między routerami i brak możliwości pracy w trybie bezklasowym IP. Żadna z wersji RIP, niestety, nie nadaje się do implementacji w sieciach, w których liczba skoków, wektor odległości jest większy od 15. W takich sieciach należy stosować protokoły typu link-state, do których zaliczamy OSPF i IS-IS.

< Poprzedni   Następny >