W sieci dynamicznej ATM (Asynchronous Transfer Mode) (opartej o protokół PNNI i połączenia SVC) przed zainicjowaniem transferu danych musi zostać zestawione połączenie pomiędzy stacją nadawczą a odbiorczą. W tym celu stacja końcowa wysyła wiadomość Setup, zawierającą adres ATM stacji odbiorczej. Definiuje też pożądaną przez stację (aplikację) przepustowość oraz parametry określające jakość transmisji QoS.

Wiadomość ta jest przesyłana do najbliższego przełącznika ATM, który transmituje ją do kolejnego przełącznika ATM lub do stacji odbiorczej, jeżeli jest z nią bezpośrednio połączony. Ostatni przełącznik, znajdujący się na trasie połączenia, przesyła wiadomość do stacji odbiorczej. Jeżeli stacja odbiorcza wyraża zgodę na realizacje połączenia, wówczas tą samą ścieżką transmisyjną, którą przybyło zapytanie o połączenie, wysyła wiadomość Connect. Po odebraniu potwierdzenia i uzgodnieniu warunków połączenia stacja nadawcza może zacząć wysyłanie danych. Jeżeli stacja odbiorcza nie zgadza się na zestawienie połączenia wysyła wiadomość Release, która jest również używana do rozłączenia połączenia po zakończeniu transmisji danych. Za wyznaczenie trasy od stacji nadawczej do stacji odbiorczej, zgodnie z adresem podanym w nagłówku komórki, odpowiedzialny jest protokół PNNI. Połączenia pomiędzy nadawcą i odbiorcą rozpoznawane są przez wartości identyfikatorów ścieżek/kanałów logicznych.

W sieci statycznej ATM (Asynchronous Transfer Mode) (opartej na połączeniach PVC), za wyznaczenie ścieżki pomiędzy dwoma użytkownikami odpowiedzialny jest administrator sieci, który zestawia na całej ścieżce, krok po kroku, połączenia PVC (nadając im odpowiednie wartości ścieżek i kanałów logicznych), weryfikując zasoby poszczególnych przełączników.

Główną rolą zarządzania ruchem w sieciach ATM (Asynchronous Transfer Mode) jest protekcja sieci i systemu końcowego (ang. ES - End System) przed natłokiem w celu osiągnięcia najwyższej wydajności sieci. Dodatkową rolą jest promocja efektywnego użycia zasobów sieciowych.

W tym celu został określony zbiór pięciu kategorii usług w standardzie zarządzania ruchem (ATM Forum Traffic Management 4.0). Dla każdej z nich jest podany zestaw parametrów dla opisania ruchu przesyłanego w sieci oraz wymagany QoS (ang. Quality of Service) od sieci. W tym celu też zdefiniowana została pewna liczba mechanizmów sterowania ruchem, które sieć może wykorzystać w celu osiągnięcia zadań QoS.

Aby osiągnąć zadania QoS, następujące mechanizmy mogą być użyte w celu zarządzania i kontrolowania ruchem i natłokiem w sieci ATM (Asynchronous Transfer Mode), przy czym odpowiednie ich kombinacje zależą od kategorii usługi:

- Connection Admission Control (CAC) - jest zdefiniowany jako zbiór akcji wykonywanych przez sieć w fazie zestawiania połączenia, w celu określenia czy żądane połączenie może być zaakceptowane lub czy powinno zostać odrzucone.

- Sterowanie ze sprzężeniem zwrotnym (ang. feedback control) - jest zdefiniowany jako zbiór akcji wykonywanych przez sieć i system końcowy (ES) w celu regulacji ruchu dostarczanego w połączeniu ATM, w zależności od stanu elementów w sieci.

- Usage Parameter Control (UPC) - jest zdefiniowany jako zbiór akcji wykonywanych przez sieć dla monitorowania i sterowania ruchem w miejscu dostępu sytemu końcowego do sieci. Głównym jego celem jest ochrona zasobów sieci przed złośliwym jak i nieumyślnym złym zachowaniem, które może wpłynąć na QoS innych już zestawionych połaczeń, poprzez wykrywanie złamania wynegocjowanych parametrów i wzięcie stosownych akcji. Akcje takie mogą zawierać odrzucznie i tagowanie komórek.

- Kontrola Cell Loss Priority (CLP) - dla niektórych kategorii usług system końcowy może generować przepływ ruchu komórek z oznaczaniem CLP. Sieć może takie oznaczenie obsłużyć przezroczyście (tzn. nie brak pod uwagę) lub traktować jako znaczące (ważne), czyli selektywnie odrzucać komórki z niższym priorytetem w celu ochrony, tak szybko jak to możliwe, parametrów QoS komórek z wyższym priorytetem.

- Traffic Shaping - (kształtowanie ruchu) - mechanizm ten może być zastosowany do osiągnięcia wymaganych modyfikacji charakterystyk ruchu.

- Network Resource Management (NRM) - architektura usług umożliwia logiczną separację połączeń zgodnie z charakterystykami usług. Chociaż szeregowanie komórek i rezerwacja zasobów są implementacją i właściwością sieci, to mogą być wykorzystane dla zabezpieczenia odpowiedniej izolacji i dostępu do zasobów. ¦cieżki wirtualne (Virtual Paths) są użytecznym narzędziem do zarządzania zasobami.

- Odrzucanie ramek (ang. Frame Discard) - Zatłoczona sieć, która musi odrzucić komórki, może odrzucić na poziomie ramki a nie na poziomie komórki.

- Kontrola ruchu ABR (ang. ABR Flow Control) - może być użyta do adaptacyjnego współdzielenia dostępnych zasobów między uczestniczących w ruchu użytkowników.

- Inne funkcje, które mogą być w przyszłości zastosowane, a nie są jeszcze zestandaryzowane.

Ważnym zagadnieniem w ATM (Asynchronous Transfer Mode) jest możliwość budowania wirtualnych sieci prywatnych VPN, dzięki zastosowaniu połączeń logicznych opartych o wirtualne ścieżki VP (ang. Virtual Path) lub wirtualne kanały VC (ang. Virtual Channel). Nie jest to właściwość dodana do ATM, ale raczej cecha charakterystyczna tej technologii.