Protokół IGMPv2 (Internet Group Management Protocol) został opisany w 2002 roku w standardzie RFC2236, wersja IGMPv1 była opisana w roku 1997 w RFC1112. IGMP (Internet Group Management Protocol) jest wykorzystywany przez hosty IP do raportowania swojego członkostwa w grupie multicastowej do dowolnego sąsiadującego routera multicastowego w LAN. Protokół IGMP (Internet Group Management Protocol) jest protokołem asymetrycznym. IGMP jest integralną częścią IP, wymagane jest więc, by był zaimplementowany w systemach operacyjnych. Wiadomości protokołu IGMP są enkapsulowane w datagramach protokołu IP, z numerem protokołu IP równym 2. Wszystkie wiadomości protokołu IGMP (Internet Group Management Protocol) są wysyłane z TTL równym 1 i zawierają opcję IP o wartości 148, czyli Router Alert (RTRALT) w nagłówku IP.
Holenderski operator KPN wybrał firmę Alcatel na dostawcę sprzętu sieciowego, który posłuży do rozbudowy świadczonych w skali całego kraju klientom biznesowym usług wirtualnych sieci prywatnych (VPN) oraz do agregacji połączeń ethernetowych wykorzystywanych dla usług oferowanych gospodarstwom domowym.
Reprezentacja sieci w
formie graficznej ma swoje matematyczne podstawy w teorii grafów. W
teorii grafów terminami określającymi węzeł jest wierzchołek, a łącze
jest łukiem (rys. 1). Topologia sieci jest, więc zbiorem łączy, które
łączą węzły (elementy sieciowe).
Netia, największy polski alternatywny operator telefonii stacjonarnej, rozpoczęła eksploatację bezprzewodowej szerokopasmowej sieci dostępowej w technologii WiMAX. Sprzęt WiMAX do budowy sieci dostarczyła firma Alcatel.
Grupa robocza IETF Integrated Services (grupa usług zintegrowanych) opracowała model usług zintegrowanych (Intserv).
Model ten wymaga zasobów, takich jak szerokość pasma i wielkość
buforów, które muszą być zarezerwowane a priori dla danego strumienia
ruchu, by upewnić się, czy jakość usług (QoS) żądana przez strumień
ruchu jest satysfakcjonująca. Model Intserv zawiera dodatkowe
komponenty poza tymi, które są używane w modelu best-effort (brak QoS,
brak reguł, czyli sieć przesyła najlepiej jak potrafi). Tymi
dodatkowymi komponentami są: klasyfikatory pakietów, programy
szeregujące pakiety oraz wstępne kontrolowanie.
Grupa robocza IP Performance Metrics (IPPM)
opracowała zbiór standardowych metryk, które mogą zostać wykorzystane
do monitorowania jakości, wydajności i niezawodnośći usług
internetowych. Metryki te mogą być stosowane przez operatorów
sieciowych, użytkowników końcowych i niezależne grupy testujące, aby
umożliwić użytkownikom i dostawcom usług ogólne zrozumienie wydajności
i niezawodności komponentów budujących ogromną chmurę, jaką jest sieć
Internet, którą wykorzystują.
Wdrożenie poziomu jakości
usług SLA (ang. Service Level Agreement), jest potrzebne przy
implementowaniu usług w sieciach teleinformatycznych. Każda nowa
usługa, czy jest to aplikacja zamawiania biletów, system płac,
rozliczeń lub ewidencjonowania pojazdów, generuje pewien ruch o
specyficznych wymaganiach na jakość przesyłania danych, czyli SLA.
Proces, jaki należy wykonać przy ustanowieniu SLA jest relatywnie
prosty, jednak należy wykonać ogromną pracę przy detalach jej
wdrożenia. Zanim będziemy negocjować i wyznaczać SLA, należy wykonać
trzy podstawowe kroki.
Tech-portal.pl jest poświęcony technologiom internetowym w szczególności MPLS (Multiprotocol Label Switching), ATM (Asynchronous Transfer Mode), Inżynierii Ruchu (Traffic Engineering), WiMAX, routingowi IP, NAT, protokołom TCP/IP, ISDN i innym, które uważałem za warte opisania.
Jestem w trakcie przenoszenia artykułów z poprzedniego serwera, więc zapraszam ponownie co kilka dni, bo mam jeszcze do przeniesienia ok. 50 artykułów już tylko kilka artykułów.
1 września 2006 - zakończyłem przenoszenie artykułów. Teraz czas na popracowanie nad designem i uzupełnienie treści części artykułów, które przyznaję, mogą być czasem w zawartości skromne, ale to chwilowe.
Protokół rezerwacji zasobów RSVP, (ang. Resource ReserVation Protocol), jest protokołem sygnalizacyjnym typu soft state,
czyli programowalnego (tymczasowego) stanu. RSVP zostało pierwotnie
opracowane jako protokół sygnalizacyjny dla aplikacji, które chcą
zakomunikować sieci swoje wymagania, co do QoS oraz dla sieci w celu
zarezerwowania odpowiednich zasobów, aby spełnić wymagania na jakość
usług (QoS).