Protokół rezerwacji zasobów RSVP (Resource reSerVation Protocol) jest wykorzystywany przez hosty do żądania określonej jakości usługi QoS od sieci dla konkretnego strumienia danych (stream) lub przepływu (flow) aplikacji. Jest również stosowany przez routery do dostarczania żądań jakości usług QoS do wszystkich węzłów na ścieżce danego przepływu i ustanawiania oraz utrzymywania stanu dla dostarczenia żądanej usługi.

Dlaczego dąży się do stworzenia i wprowadzenia sieci w pełni optycznych w najniższej warstwie transportowej? Przede wszystkim po to, aby wprowadzić następujące cechy:

• budowanie sieci z bardzo szerokim pasmem transmisyjnym,
• niezależność od wyższych warstw (i protokołów tych warstw),
• prostota funkcjonalna,
• duża niezawodność sieci.

Ruch danych (data traffic) w Internecie rośnie w oszałamiającym tempie. Jest on kształtowany i zasilany przez nowe wyznaczniki ekonomii. Nowoczesne techniki biznesowe zwróciły się w stronę Internetu, tworząc globalny, wirtualny market dla nowych produktów i usług (tzw. global market). Te szeroko potwierdzone trendy na rynku, charakteryzują się eksplozją danych w każdej jego postaci.

Celem stworzenia usług zintegrowanych Diffserv (ang. Differentiated Services) przez IETF było obmyślenie skalowalnego mechanizmu klasyfikowania ruchu w jednostki zagregowane, które ostatecznie umożliwią każdą jednostkę zagregowaną traktować w odrębny sposób, zwłaszcza, jeśli w sieci występują braki zasobów, takich jak odpowiedniej szerokości pasma i wielkości bufora. Jedną z głównych myśli w Diffserv było stworzenie alternatywnego mechanizmu do rozróżniania usług w Internecie, osłabiając problem skalowalności występujący w modelu Intserv.

Systemy teleinformatyczne od dawna wkroczyły do kontroli ruchu środków transportu (pojazdów, statków, samolotów) i sterowania ruchem oraz systemów kontroli linii komunikacyjnych i stanu technicznego środków transportu. Daje to:

- wzrost szybkości i niezależności ruchu w sieciach komunikacyjnych,

- możliwość efektywnego rozwiązywania sytuacji konfliktowych,

- wzrost bezpieczeństwa ruchu,

- wzrost efektywności kompleksowej obsługi pasażerów i towarów (w tym obsługi celnej, socjalnej itp.),

- wzrost efektywności koordynacji działań komunikacyjno-transportowych w skali międzynarodowej (regionalnej, globalnej).

Inżynieria ruchu (ang. traffic engineering, skrót TE) w sieciach teleinformatycznych zajmuje się oceną oraz optymalizacją wydajności eksploatowanych sieci danych. Inżynieria ruchu wykorzystuje technologie i naukowe prawa dla pomiaru, wyznaczania charakterystyki, modelowania i sterowania ruchu internetowego [rfc-2702].