Standardy ADSL2 (G.992.3) i ADSL2+ (G.992.5) zdefiniowały dwa dodatkowe poziomy mocy dla modemów DSL (tzw. niskie poziomy mocy ang. low power modes). Modemy pracujące ze standardem ADSL (G.992.2) o każdej porze dnia i nocy zawsze pracowały z maksymalnym poziomem mocy, nawet jeśli nie było żadnej transmisji w łączu. Powodowało to przy milionach sztuk takich modemów duże marnotrawstwo mocy. W ADSL2 (G.992.3) i ADSL2+ (G.992.5) dodano dwa niskie poziomy mocy "L2" i "L3" do już istniejącego trybu pełnej mocy "L0" (L0 power mode). 

Sieć ATM (Asynchronous Transfer Mode) umożliwia przesyłanie danych tekstowych, graficznych oraz multimedialnych. Różnorodność charakterystyk przepływu danych ma swoje odbicie w definicji klas usług ATM.

Protokół IPv6 (Internet Protocol version 6) jest nową wersją protokołu IP, który ma zastąpić IPv4. IPv6 został zdefiniowany w RFC2460 "Internet Protocol, Version 6 (IPv6) Specification" w 1998, natomiast IPv4 w RFC791 "Internet Protocol" w 1981. Protokół IPv6 wprowadzono ze względu na pewne ograniczenia protokołu IPv4. Poniżej znajduje się opis protokołu IPv6. 

Technologia MultiProtocol Label Switching (MPLS) reprezentuje następny poziom w ewolucji standardów połączenia technologii przełączania w warstwie 2 (data link layer) z technologią routingu w warstwie 3 (network layer). Głównym celem procesu standaryzacyjnego MPLS (MultiProtocol Label Switching) jest stworzenie elastycznej struktury sieciowej, która będzie miała większą efektywność niż dotychczasowe sieci oraz będzie w większym stopniu skalowalna i przewidywalna. W związku z tym muszą być w MPLS (MultiProtocol Label Switching) zawarte właściwości wspierające inżynierię ruchu (traffic engineering), która zaoferuje, np. aspekty realizacji Quality of Service (QoS) /Class of Service (CoS) i ułatwii implementację sieci wirtualnych Virtual Private Networks (VPNs).

Sieci teleinformatyczne budowane dla przedsiębiorstw transportowych są w dzisiejszych czasach bardzo złożone i realizujące wszystkie aspekty wymiany informacji wewnątrz takiej firmy oraz wymiany informacji między klientami wykorzystującymi oferowane usługi w transporcie (np. przewóz towarów i osób). Biorąc za przykład PKP, z zakresu realizowanych prac przez Teleinformatykę Kolejową wynika, że istnieje potrzeba ciągłego modernizowania sieci teleinformatycznej kolei, ponieważ musi ona integrować istniejące systemy teleinformatyczne PKP, jak i systemy transmisji głosu.

Zarządzanie tabelami routingu IP zawiera automatyczną generację tabel routingu w oparciu o topologie sieci i inne informacje np. status elementów sieci. Informacje zarządzające tabelami routingu, takie jak uaktualnienia topologii, informacje o statusie lub zalecenia w routingu, są wykorzystywane do budowania tabel routingu, aby wyznaczyć, którą ścieżkę wybrać w tabeli routingu. Informacje są wymieniane między jednym węzłem a innymi węzłami w sieci.