Sieci teleinformatyczne budowane dla przedsiębiorstw transportowych są w dzisiejszych czasach bardzo złożone i realizujące wszystkie aspekty wymiany informacji wewnątrz takiej firmy oraz wymiany informacji między klientami wykorzystującymi oferowane usługi w transporcie (np. przewóz towarów i osób). Biorąc za przykład PKP, z zakresu realizowanych prac przez Teleinformatykę Kolejową wynika, że istnieje potrzeba ciągłego modernizowania sieci teleinformatycznej kolei, ponieważ musi ona integrować istniejące systemy teleinformatyczne PKP, jak i systemy transmisji głosu.

Border Gateway Protocol wersja 4 (BGP-4) - RFC 4271 - jest protokołem routingu między systemami autonomicznymi AS (Autonomous System). Główną funkcją routera BGP (Border Gateway Protocol) jest wymiana informacji o osiągalności sieci w Internecie z sąsiednimi routerami BGP w innym AS. BGP-4 wspiera CIDR, inkrementacyjne aktualizacje, lepsze filtrowanie i elastyczniejsze polityki routingu niż poprzednie wersje BGP.

Po co jest potrzebny SIP (Session Initiation Protocol)? W sieci istnieje wiele aplikacji i usług, które potrzebują mechanizmów do tworzenia i zarządzania sesją użytkownika. Sesja jest niczym innym jak wymianą informacji między skojarzonymi ze sobą uczestnikami. Implementacja tych aplikacji jest o tyle skomplikowana, że uczestnicy sesji często moga zmieniać swoje położenie, mogą być adresowani przez wiele nazw z nimi skojarzonych, co gorsze mogą nawet porozumiewać się przez wiele różnorodnych mediów.

Udoskonalanie wydajności eksploatowanych sieci IP, na obu poziomach, zarówno poziomie ruchu (strumieni danych) jak i poziomie zasobów, jest głównym zadaniem inżynierii ruchu (traffic engineering). Jest to osiągane przez określanie i stosowanie zorientowanych na ruch wymagań wydajnościowych, aż do ekonomicznego i niezawodnego wykorzystania zasobów sieciowych. Te zorientowane na ruch pomiary wydajnościowe obejmują opóźnienia, wahania opóźnienia, stratę pakietów oraz szybkość przesyłania danych.

Klasyfikację urządzeń przekazywania w SRK można przeprowadzać w sposób bardzo różnorodny. Najwyraźniejsze jest szeregowanie według:

1. zakresu wykorzystania informacji w pojeździe, 
2. według sposobu przekazywania informacji.

RIPv2 (Routing Information Protocol v2), standard RFC2453, wprowadza dodatkowe możliwości do poprzedniej wersji RIPv1. Tak jak jego pierwsza wersja, RIPv2 bazuje na algorytmie Bellman-Forda. Nie wszystkie rozszerzenia RIPv2 są kompatybilne z RIPv1. W celu przeciwdziałania wysyłaniu informacji do RIPv1, która może być źle zinterpretowana, RIPv2 wymienia tylko niekompatybilne elementy, kiedy jego pakiety są multicastowe (RIPv1 nie wspiera multicastu). Dla interfejsów, które nie są kompatybilne z IP multicast, kompatybilne pakiety RIPv1 nie zawierają mylących informacji.